Een vegetarisch verblijf en een wereldwonder

17 juli 2007. Vanuit de jungle-lodge vertrekkenw e met de boot naar Puerto Maldonado. Daar neemt gids John ons nog even mee naar de plaatselijke markt. Altijd leuk, met gids zie je veel meer en hij Dsc_4927vertelt ons over allerhande vruchten en kruiden. We komen veel te vroeg op het kleine vliegveld waar het heel druk is. De Engelse buren die ons gisteren al verlaten hadden staan er ook weer. Hun vlucht was gecancelled en dus hebben ze een dag moeten rondhangen. We kunnen helaas niet eerder mee en wachten dus maar onder het genot van een ijsje. Om haf twee landen we in Cusco en (naar later blijkt) worden verschrikkelijk afgezet met de taxi. Eigen schuld, dan hadden we maar na moeten vragen. We checken in in Hostal Marani van Nederlands eigendom. Tineke woont al jaren in Cuso en heeft zelfs 8 jaar in een sloppenwijk gewoond om kinderen te helpen (Stichting HoPe). Na de lunch op de zonnige binneplaats gaan we met de taxi naar het treinstation. Het duurt even maar dan hebben we (voor een fortuin) treinkaartjes naar Machu Picchu. Voor Peruanen kost de trein erg weinig, maar toeristen trekken ze een poot uit! Tip voor mensen die dit ook gaan doen: rijdt met de taxi naar Ollantaytambo en neem dan een retourtje met de trein naar Machu Picchu; scheelt veel tijd en geld! Na cappucino op de prachtige Plaza, internetten we wat. ’s Avonds eten we ietwat teleustellend bij een parillada; waar ze in de rest van Peru enorme stukken vlees serveren, krijg je in dit toeristische zwaartepunt van Peru een klein lapje geserveerd. De live muziek is wel leuk en ze veleiden ons tot het aankopen van 2 CDs.

18 juli. We slapen aan de straat en de kamers zijn nogal gehorig; niet optimaal dus. We worden erg vroeg wakker. We ontbijten bij Cicciolina met wel heel bijzondere broodjes. Eeven terug naar het hosteDsc_4938l (trappen op) kost nogal wat moeite op deze hoogte. We scharrelen door de wijk San Blas en laten onze schoenen poetsen. Als de politie komt verdwijnen ze even snel uit het zicht (met mijn veters nog in de hand), maar zijn ook zo weer terug. Maar het moet gezegd, de schoenen zijn erg opgeknapt van de ‘special’ behandeling.  We doorkruizen het centrum van Cusco, dat erg onperuaans aandoet. Smalle straatjes, geen neonverlichting, geen reclame aan de muur of onbeloopbare stoepen. Hier is het netjes met een groot aanbod Dsc_4950aan hotels en restaurants. Na vele winkels vind ik een prachtig zilveren collier met oorbellen en een ring. Noor slaagt ook. Daarna gaan we uitgebreid internetten en drinkt Joost ergens wat. ’s Avonds eten we met Hanneke en Thomas, twee studenten uit Nederland, broer en zus van duidelijk welgestelde ouders.

19 juli. Na een laat ontbijt nemen we een taxi naar Urubamba, een stadje in de heilige valleiDsc_4959_1, Het is even zoeken maar uiteindelijk komen we na een stukje erg slechte weg bij Las Chullpas. Dit hostel ligt in een grote tuin en bestaat uit diverse huisjes en kamers. Het ziet er erg idyllisch uit. Onze kamer is groot en graooig ingericht. De badkamer maakt een onvergetelijke indruk; er ligt een rots middenin! Na wat lezen in de z on krijgen we een heerlijke vegetarisch lunch van 3 gangen met een sapje en koffie toe: Dsc_4956Tomaten-quinoa soep met gefrituurde kaaskoekjes, hamburgertjes van soya vlees met champignons, aardappelpuree en rauwkost, gebakken appel met maracuja-suas en yoghurt toe; Chalo kan prima koken! De verleiding is nu heel groot om ons terug te trekken in de tuin, maar we gaan toch op pad. Met een tekening in de hand lopen we langs de Rio Urubamba achter de huizen langs. We zien veel mensen, tuintjes Dsc_4961 en lopen langs een villa in aanbouw. De eigenaar spreekt voortreffelijk Engels en we mogen even kijken hoe ze met traditionele materialen (adobe, keien en hout) zijn  huis bouwen. Na 1 1/2 uur en een korte klim (warm!) komen we bij de zoutmijnen aan. Een heel apart gezicht. Hier is Dsc_4972een zoutrijke waterbron die ze over terrassen laten lopen en zo het water laten verdampen om het zout te kunnen winnen. Terug gaan we met 2 brommertaxi’s naar Urubamba en het is een wonder dat we aankomen ( berg op gaat maar net). Daar drinken we wat en doen wat boodschappen. Met de taxi gaan we terug naar het hostal, dat iets buiten het stadje ligt. ’s Avonds eten we weer formidabel en origineel: Pompoensoep met kaasbroodjes, Pannekoekjes met spinazie en boontjes, roompudding met chocolade. We raken aan de praat met een Belgisch gezin dat de wereld over reist zodra ze 3 weken de tijd krijgen. Ze vertellen dat er in Sipan een 4e graf is ontdekt en dat ze (na de National Geographic) even in het graf hebben mogen kijken; bofkonten.

20 juli. Na een uitgebreid ontbijt (ook dat is prima) lopen we naar Urubamba en een taxi schiet ons aDsc_4987an. We kunnen voor 50 soles op en neer naar Moray, een goeie deal. Het landschap is prachtig met besneeuwde toppen en na een dik halfuur komen we in Moray aan. Moray betekent cirkel beneden. Hier hebben de Inca’s cirkelvormige terrassen aangelegd om te kunnen experimenteren met landbouw (er ontstaan diverse micro-klimaten door de terrassen). Het ziet er indrukwekkend uit en ik puf het uit (het is warm en steil). Met de taxi komen we niet verder dan de brug bij Urubamba want er staat een oploopje stakende leraren. Ze roepen; er is maar 1 oplossing, wij nemen Machu Picchu! Met andere woorden, Dsc_5004als de regering ons niet meer wil betalen blokkeren we Machu Picchu (is in de afgelopen weken al een keer gebeurd…). We lopen naar het busstation en voor 6 soles nemen we een deeltaxi naar Ollantaytambo. Hier hebben we Inca’s een fort tegen de bergen aangebouwd. Het dorpje ziet er leuk uit maar is overspoeld met toeristen. De toegang is zo kostbaar dat we als echte Hollanders besluiten er niet in de gaan. Het uitzicht is zo al indrukwekkend. We internetten even en tot ons geluk blijkt de doos met motorkleren in Lima te zijn aangekomen. Terug in het hostel kletsen we met de Belgen en eten wederom formidabel. ’s Avonds scrabbelen we bij de open haard in onze kamer, die Joost eindelijk heeft aangekregen.

zaterdag 21 juli. Een luie dag. ’s Ochtends lezen we in de tuin en spelen met de kindjes van het personeel. ’s Middags lopen we naar Urubamba, lunchen daar en bezoeken 3 pottebakkers. We kopen 2 torrito’s. Hier zetten de mensen 2 stieren op het dak (naar het Oosten) om geluk en voorspoed af te roepen. Dat lijkt ons ook wel wat voor 40 soles (en 10-tje)!

zDsc_5034ondag 22 juli. Te voet naar het busstation, maar we kunnen de weg wat moeilijk vinden en doen er Dsc_5021een uur over. Voor 2 sol (50 cent) pp. rijden we in een uurtje naar Pisac. De busrit is al een belevenis. In Pisac is ’s zondags een markt waar veel mensen op af komen. De echte markt voor de locale mensen is nog maar klein, de toeristenmarkt eromheen des te groter. Hier kun je ongeneerDsc_5038d mensen fotograferen en er loop dan ook menig gringo met een grote ‘toeter’. Noor shopt uitgebreid voor vriendinnen en onderhandelt, Joost koopt  een Panama hoed. ’s Avonds kletsen we met Agnes, een voormalig Nederlands reisleidster en Mirco , een Peruaanse kunsthandelaar. Opvallend: beiden zijn erg enthousiast over Colombia.

23 juli. Met de taxi gaan we naar Ollantaytambo, waar we met de Vistadome (een trein met glazen ramen in het dak) naar Aguas Calientes (of zoals het nu heet Machu Picchu pueblo) reizen. De rit ios onverwacht prachtig. We rijden door een nauwe kloof waar het klimaat steeds tropischer wordt. In Aguas Calientes rijden geen auto’s of bussen en dus lopen (klimmen) we naar hostal Imac Sumac. Het wemelt er van de restaurants waar ze je naar binnen willen praten. Noor gaat Internetten en wij drinken een biertje. Na de lunch gaan we naar de hot springs en praten met allerhande reizigers waaronder een gepensioneerd Australisch echtpaar. We kopen tickets voro Machu Picchu en alvast buskaartjes voor morgenochten 5.30 uur. ’s Avonds eten we fantastisch bij Indio Feliz, een Frans-Peruaans restaurant. Tonnetje rond gaan we vroeg naar bed.

24 juli. Ai, dat is effe moeilijk, om 4.30 uur opstaan. Na het ontbij staan we om 5.30 uur met honderden anderen bij het busstations (inderdaad er rijden hier alleen pendelbussen naar Machu Picchu, verder is er geen verkeer). Na een steile rit van 30 minuten staan we om 6.05 uur aan de poort. We doorkruizen Dsc_5080  direct het hele complex op weg naar de toegnag naar Hyauna Picchu (die berg achter Machu Picchu die je altijd op foto’s ziet). Onderweg komen we het Australische echtpaar tegen. Joost wil de berg beklimmen en is nr. 55! (er mogen per dag maar 400 man naar boven). Noor en ik verkennen alvast de ruines. We zien deDsc_5117 zonsopkomst. Machu Picchu is moeilijk te beschrijven, maar in ieder geval veDsc_5098el mooier en indrukwekkender dan we gedacht hadden. Sinds 3 weken is het een van de nieuwe 7 wereldwonderen. We zaten in een cafe in Barranca toen het bekend werd. Voor Peru een uitbudig moment. Het is een Inca dorp dat ze boven op een berg gebouwd hebben en daardoor goed te verdedigen. Er is verder Dsc_5088 weinig over bekend. In 1911 is het ontdekt en om onverklaarbare reDsc_5124 denen door de Inca’s al vroeg verlaten. Het bestaat uit een agrarisch gedeelte (met terrassen), een tempelgedeelte, een deel voor de koning, gevangenissen en huizen. In het midden ligt een plaza. Het meest bijzonder is de manier waarop ze bouwden en astrologie bedreven. De stenen zijn zo passend g emaakt dat er letterlijk geen speld tussen te krijgen is. Er is een 32-kantige steen (foto links). Verder maakten ze veel gebruik van de zon en de sterren bij het bepalen van de tijd en de seizoenen. Het wordt steeds drukker, maar het blijft mooi. Noor en ik luisteren diverse gidsen af en kunnen Joost daardoor veel vertellen. Joost komt om 9.45 uur van de berg af en is behoorlijk hyper. Het uitzicht was fenomenaal en de klim spectaculair. De Australiers hebben foto’s van hem gemaakt. Samen bekijken we de rest en vertrekken om 12 uur. Na dit wereldwonder trakteren we onszelf op nog een etentje bij Indio Feliz. We kunnen zelfs buiten zitten. Dan vertrekken we met de trein naar Cusco. De rit duurt lang (4 uur) en dat kan echt anders. Het wordt halverwege donker. Tot onze stomme verbazing verkleed het personeel zich en wordt er eerst een dans en vervolgens een modeshow opgevoerd (met Alpaca-producten). In Cusco duurt het een uur voordat we bij het staion zijn. Op spectaculaire wijze steekt de trein steeds heen en weer naar een lager gelegen spoor, heel apart. De lichten in de trein gaan uit zodat we de mooi verlichte stad kunnen zien. Als we bij het hostel aankomen blijkt onze gereserveerde kamer vergeven. Het is niet op te lossen en dus slaap ik alleen en Joost en Noor in een andere kamer. Dan maar lekker eten!

25 juli. Na een heerlijk ontbijtjes bij Cicciolina en een verhuizing naar een ruime 3-persoonskamer gaan we shoppen. Joost regelt voor vanmiddag een bungiejump. na de lunch gaan we met een taxi naar Dsc_5162ActionValley. Als de bouwkwaliteit van de taxi een voorbode is van de bungie-installatie, dan ziet het er Dsc_5150 slecht uit. Gelukkig is alles prima in orde en wordt Joost goed geïnstrueerd. Er zijn diverse jonge meiden voor hem en dat maakt het mindre eng (voor ons). Joost wordt in een kooi aan staalkabels omhooggehesen tot 122 meter! Hij springt met veel kabaal de diepte in. Ik moet bijna op mijn rug liggen om wat foto’s te maken. terug in  het kantoortje bekijken we de DVD. De sprong is dus thuis bij ons te bekijken! ’s Avonds eten we heel bijzonder bij Macondo.

26 juli. Helaas gaan ook 3 maanden (snel) voorbij. We vliegen eerst van Cusco naar Lima, waar we om 10 uur aankomen. We laten de baggage achter in een depot en gaan mat de taxi naar Jockey Plaza (onderweg krijgt de taxi nog een lekke band). Jockey Plaza is geen Peru; een luxe winkelcentrum. Joost koopt nog wat kleren en we snuffelen rond. We halen de doos op bij Toon en zijn aan het eind van de middag op het vliegveld. Om 18.30 vertrekken we naar Amsterdam. Een jengelend kind belet ons goed te slapen. Op Schiphol staan Jaap en Jacomien al te wachten en Klaas is er onverwacht ook met Suze en Julius (wat is íe groot!). We drinken gezellig wat samen. Met Jaap en Jacomien rijden we naar Oosterhout. Jacomien is zo lief geweest lekker eten mee te nemen, dus eten we gezellig in de tuin.

Is 3 maanden lang? Ja en nee. We zijn er niet zo uit geweest als we gehoopt hadden, maar hebben bijzonder genoten. We hebben 3000 km met de motor gereden en 4000 met de auto, naast vele vlieg-, bus-, en taxikilometers; er staan 1400 foto’s te wachten en we hebben heel veel gezien! Bedankt voor al jullie reacties en medeleven en iedereen is van harte welkom om foto’s te kijken.

Nu maar eens nadenken over een volgende bestemming (keuze genoeg..)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s