Categorie archief: 2011 Rondje Zuid-Amerika

Hieronder staat het reisverslag van onze reis door Zuid-Amerika met onze Toyota Landcruiser. We zijn door familieomstandigheden 6 weken eerder teruggekomen, maar het waren 4 schitterende maanden in Argentinië, Brazilië en Bolivia. De foto’s, diavoorstelling en video’s zijn te vinden op de Foto en videopagina.

Twee jaar geleden kochten we onze Toyota Landcruiser en zo’n half jaar geleden maakten we plannen voor een rondreis Turkije-Zuidelijke Kaukasus-Midden-Oosten-Egypte-Libië en Tunesië. Enkele weken geleden hebben we naar aanleiding van de aanhoudende problemen in Syrië besloten onze route drastisch te verleggen. De Russische boeken in de kast en de Spaanse lesboeken er weer uit. Ook al zijn we er al twee keer geweest, het continent is groot genoeg om nog veel meer te ontdekken: Zuid-Amerika! Lees verder →

Dinsdag 7 juni 2011 hebben we de auto naar Antwerpen gebracht. In Haven 1333 worden de containers van de Grimaldi Group ingeladen. We komen tegen 9 uur aan en worden gevraagd  een geel hesje aan te doen. Even verderop gebaart een man dat we de auto neer kunnen zetten. Het kan even duren, dus we schenken koffie in en nemen een broodje. Even later ploft een grote grijper een 20 ft container voor ons neer. Er komt een mannetje aangescheurd in een pick-up, opent de deur, klapt twee rijplaten neer  en gebaart naar Joost dat die de auto er in kan rijden. De auto past er keurig in. Vervolgens maakt Joost de accu’s los en dat duurt even. De man knoopt  een praatje met me aan en wordt wat ongedurig. Hij zegt op z’n Bels: “Zijt ge daar een kleine beurt aan’t geven of wah?”

De auto en de reserveband worden vastgesjord en de deuren gaan dicht. Zegel erop en klaar!

Als we thuis komen ligt er al een e-mail van Manfred (Mafratours) met het container- en zegelnummer en een link om de container te volgen.  De container wordt op 9 juli in Buenos Aires verwacht. Stap 1 van het Rondje Zuid-Amerika is gezet.

Woensdag 6 juli trekken we in Oosterhout de deur achter ons dicht en de buren zwaaien ons uit. De laatste twee dagen zijn heel vreemd. Dinsdag horen we ’s ochtends van Manfred, onze agent, dat de Bill of lading van onze container niet op tijd zal aankomen. Dit document heb je absoluut nodig om de container in Buenos Aires (BA) te kunnen ophalen. Eerst zegt Manfred dat het origineel niet nodig is en dan weer wel. Joost bedenkt een oplossing waarbij de buurman de BL opvangt en moet opsturen naar Grimaldi in Antwerpen. Joost zijn zus belt rond het middaguur dat z’n moeder met een voedselvergiftiging is opgenomen in het ziekenhuis vannacht; ze mag gelukkig snel weer naar huis. Lees verder →

Donderdag 14 juli is het ’s ochtends ineens koud in Buenos Aires. We hebben geen haast en Marijke probeert te skypen met Jaap en dat lukt! Jacomien komt er ook bij en al lukt het niet met beeld, de lijn is heel helder. Later skypen we ook met Geert in Arequipa en ook dat gaat perfect. We lopen de stad weer in op weg naar het museum van moderne kunst, al is dat ver weg. Als we door Avenida Santa Fe (een prachtige winkelstraat) lopen begint het te miezeren en daarna te regenen. We lunchen ergens en draaien dan maar om. Bij een prachtige boekhandel ben ik er van overtuigd dat ik een Nederlandse journalist zie, maar durf het niet te vragen. Lees verder →

Donderdag 21 juli rijden we, na wat boodschappen en dieseltanken, eenvoudig Buenos Aires uit. Wel spannend om over de breedste weg ter wereld te rijden; go with the flow. Al snel volgen we Ruta 12 naar het Noorden door de delta tussen de rivieren Paraña en Uruguay. Eindeloze moerassen, af en toe politiecontroles. We waren gewaarschuwd voor de politie hier, maar worden overal doorgewuift (wel gordel om en lichten aan!). Na 350 km komen we aan in Parque Nacional El Palmar. Lees verder →

Vanuit San Ignacio rijden we (28 juli) naar het Noorden, naar Puerto Iguazú. We tanken heel veel diesel (156 l, wel de duurdere soort want de gewone is op: AR$ 5,28 p.l., zeg maar 0,90 Eurocent), want regelmatig verkopen de pompen hier nee en staan er lange rijen. Ze doen er zelf een beetje lacherig over. Blijkbaar komen ze op hetzelfde moment op het idee te gaan tanken. Onderweg hebben we weer veel bekijks. In de middag komen we in Puerto Iguazú aan en bij de Tourist Information vraag ik of ze een camping weten. Ze verwijzen ons naar de camping waar de Argentijnse studenten het ook al over hadden: Complejo Americano, toevallig naast de Tourist Information. Gelukkig spreek ik een beetje Spaans, want Engels daar doen ze hier niet aan. Lees verder →

Het eiland Ilhabela spreekt tot de verbeelding: een klein eiland met maar 1 weg en zeker 25 verschillende strandjes met een eigen naam. Ieder strandje is weer anders, maar overal staan wuivende palmbomen. Bij één van de Noordelijke strandjes is een punt dat heet Pedras de Sino. Hier liggen wat grote keien in het water en is een gelijknamige camping en een restaurant. We staan een beetje op de heuvel en kijken ’s ochtends vroeg uit de daktent tussen de palmen en tropische bomen door naar het strand. Voor het eerst zijn er geen honden, kalkoenen of wat dan ook op de camping en is het heerlijk rustig. Lees verder →

Vanuit Bonito rijden we richting de zuidelijke Pantanal. De Pantanal is een moerasachtig gebied (wetland) dat zo’n 210.000 km2, waarvan de helft in Brazilië ligt. Er zijn geen dorpen of steden en nauwelijks wegen. De belangrijkste attracties zijn dieren (kaaimannen, jaguars, ara’s, capybara’s, en heel veel vogelsoorten). Er wordt ook veel gevist. Uiteraard zijn er luxe resorts waar je je heen kunt laten vliegen, maar wij rijden de Estrada Parque (grofweg van Miranda naar Corumbá). Vanaf Bonito verandert het landschap van heuvelachtig naar vlak. Voorbij Miranda zien we langs de weg enorme kaaimannen liggen. Lees verder →

In Poconé hebben we 4 Fransen ontmoet die met een truck en een Landrover rondrijden. Ook komen we twee Duitse dames tegen in een Volkswagen-camper. Ze zijn resp. 2 en 3 jaar onderweg. Wij zijn de eerste Hollanders die de Duitsers tegenkomen. Ze hebben veel tips over Bolivia en de grensovergang voor ons. Als we dinsdag de 23^e richting Porto Jofre rijden komen we ze weer tegen. Porto Jofre ligt aan het einde van de Transpantaneira. Dit is een onverharde weg van 150 km met 122 houten bruggen. Verder kom je met een auto de Pantanal niet in. Lees verder →

Na het afscheid van de broeders in Cáceres houdt ons verblijf daar ons nog lang bezig. Het was heel bijzonder. We rijden door een soort niemandsland naar de grens met Bolivia. Bij een sanitaire controlepost (denken we) willen ze ons paspoort zien; het blijkt de Braziliaanse grens! Even later staan we voor de Boliviaanse grens en eigenlijk is het zo gepiept. We zijn in Bolivia. De keurig geasfalteerde weg is nu een grove dirtroad. Lees verder →

La Vispera in Samaipata is een hele fijne plek. Het is een rustig stadje, maar vanwege het prettige klimaat en de mooie omgeving wonen er inmiddels 25 nationaliteiten. Echt een vakantiedorpje maar wel met een Boliviaans uiterlijk. We zijn hier in mei 2007 ook al geweest en eigenlijk is het heel bijzonder dat we voor een tweede keer op eenzelfde plek komen. Pieter en Marga verhuren huisjes en kamers op 6 hectare terrein en kweken groente en kruiden die ze in het restaurant verwerken of verkopen aan restaurants in Santa Cruz. Lees verder →

Na ons bezoek aan de zondagsmarkt van Tarabuco, komen we aan het begin van de middag in Sucre aan. Gelukkig hebben we een waypoint (GPS-coördinaten) van een hostel waar de auto ook kan staan. Bij Hostal Pachamama staan we voor 10 Euro en hebben ook een kamer en WIFI. We raken aan de praat met een Engelse en een Japanse motorrijder, altijd leuk. ’s Middags gaan we de stad in en uiteraard herkennen we het een en ander van 4 jaar geleden. Lees verder →

Zondag 18 september skypen we bij Harry nog even met Klaas (en de kindertjes, leuk ;-)) en Noor en gaan op weg naar Tarija. Vlak buiten Sucre komen we een Duitse gids met klanten tegen en die geeft ons een prima tip (blijkt later) voor een mooie weg bij Tupiza. We rijden door woeste lege landschappen en stijgen langzaam naar 3500 meter. De temperatuur van de auto blijft goed, maar de diesel pruttelt en kucht behoorlijk met zwarte rookpluimen. Lees verder →

God was bijna klaar met de schepping en zag tot zijn schrik dat Hij een stukje vergeten was. Midden op een stuk zuidelijk continent was er nog een witte vlek. Ach, dacht Hij, laat ik daar nou eens al mijn creativiteit op los laten. En dus vulde Hij daar de aarde met een flink stuk regenwoud, droge steppen, een grote hoogvlakte met enorme besneeuwde toppen en, vooruit, wat vruchtbare groene valleien in het midden. Toen Hij klaar was, moest Hij toch even gniffelen. Lees verder →

Na een paar dagen rust in Cachi gaan we verder op Ruta 40. Het schijnt de droom van menig Argentijnse man te zijn om ooit in zijn leven de bijna 5000 kilometer lange weg af te leggen. Lees verder →

Nadat we afscheid hebben genomen van bodega Carinae en Philippe, gaan we eerst op zoek naar diesel. In het plaatsje Luján de Cuyo hebben ze plenty dus we tanken flink wat. We rijden een paar honderd meter door naar een geldautomaat en verdomd, er zit een Carrefour tegenover. Zo zijn we snel klaar. Dan op pad verder over Ruta 40 richting het Zuiden. Lees verder →

Maandag 17 oktober gaan we op pad om de Ruta de Siete Lagos te rijden (de route van de 7 meren). Dit is een beroemd stukje weg door het Argentijnse merengebied. Het weer is er niet ideaal voor; het is bewolkt en guur. Maar goed, de bekers gevuld met Nescafé en een lekker zoet broodje van de plaatselijke panadería, dan gaat het zeker goed komen. Na Lago Hermoso wordt het landschap ineens wat wittig, net of er overal zand ligt. Lees verder →

Afgelopen week was een bijzondere week. We hebben walvissen gekeken bij het schiereiland Valdés en dat was ongetwijfeld een hoogtepunt van deze reis. Afgelopen dagen hebben we echter een moeilijke beslissing genomen; we breken de reis af en komen naar huis. De situatie met Joost zijn broer Roel maakt het reizen niet meer leuk, vinden we. Lees verder →

Na de beslissing om om te draaien rijden we vanuit Cabo dos Bahias terug naar Puerto Madryn. Die plek beviel ons goed en waarschijnlijk kunnen we wel een plek met goede WIFI vinden om alles te regelen. Dat valt nog niet mee. Na op de bonnefooi rondgereden te hebben, zijn wel heel veel cabañas dicht. Lees verder →

Maandag 7/11 rijden we met de Landcruiser dwars door Buenos Aires over de drukken Avenida de 9 Julio. Het blijft indrukwekkend hoe gemakkelijk Joost door het drukke verkeer heenstuurt. Lees verder →